site creation software
Mobirise

In the Face of History Barbican, Londen, UK

De tentoonstelling ‘In the Face of History’ verzamelt het werk van de meest beroemde Europese fotografen uit de 20e eeuw in de Barbican Art Gallery te Londen.

De gallerij zelf is geconcipieerd als een grote open hal op toegangsniveau met een continue gaanderij eromheen op de tussenverdieping. In ons tentoonstellingsontwerp begint de expositie op de tussenverdieping met foto's uit de eerste heflt van de 20e eeuw. Gaande van Eugène Atget, Josef Sudek en Brassaï tot Ed van der Elsken’s foto's van Amsterdam uit de jaren '60, zijn deze werken klein in formaat, delicaat en veelvuldig in aantal. Het werk van elke fotograaf werd geplaatst in individuele omsloten vertrekken. Elk vertrek kreeg een andere kleur variërend van wit, zilver, en een serie grijze tot purper-blauwe tonen als lichte referentie tot de hemelkleuren of de toon van de plek in de foto's. Bezoekers kregen een zintuiglijk begrip van wat hen te wachten stond dankzij zichten over de tussenverdieping en over de open hal eronder. De schaal van de hal werd gebruikt om een dramatisch verhoging in schaal van de werken uit te drukken die zich realiseerde in de tweede helft van de 20e eeuw. Een serie van grote omsloten ruimten in de hal en onder de tussenverdieping werd gebruikt om grotere werken van Cragie Horsfield, Boris Mikhailov en anderen tentoon te stellen. Ertussenin bevond zich een paviljoen voor Annelies Strba. Zij werkte met projecties. Een ander paviljoen was bestemd voor Wolfgang Tillmans hetwelke op abstracte wijze refereerde naar het paviljoen waar voor het eerst zijn werk werd tentoongesteld.

Mobirise

Entrez Lentement Milaan,  Italië

Deze tentoonstelling biedt een diepgaand zicht op acht iconen van de 20ste-eeuwse architectuur, zoals gezien door de ogen van acht internationaal bekende moderne kunstenaars.

Elke deelnemende architect werd gevraagd een hommage te maken aan één van de acht huizen. Tony Fretton Architects werd uitgenodigd om een reactie te geven op het ontwerp van het ‘Lawn Pavillion’ van de familie Smithson, hun weekendhuis in Fonthill, gebouwd tussen 1952-58.

Het doel van onze installatie was een eerbetoon aan de specifieke weg die de Smithsons hadden gevolgd, waarbij hun bezittingen en de manier waarop ze leefden een integraal onderdeel werden van het creatieve proces van hun architectuur. Dit was nergens zo duidelijk als in de Upper Lawn, een vakantiehuis op het platteland waar zij en hun kinderen een simpel leven leidden, op basis van een subtiele fijngevoeligheid.

Het ontwerp dat we voor de tentoonstelling maakten, is een uitstalling van voorwerpen uit het dagelijks leven, in combinatie met oorspronkelijke foto's van het huis waar de familie in de jaren 60 woonde. Het zijn geen echte voorwerpen maar foto's en geen eigendommen van de Smithsons maar van iemand anders uit de huidige tijd, die ze met eenzelfde zorg en passie heeft uitgezocht. Dit laat volgens ons de aard van dingen zien die door creatieve mensen gemaakt werden voor het openbare leven. Ze beginnen als intieme persoonlijke creaties en eindigen als anonieme objecten open voor interpretatie en als algemeen bezit.

Mobirise

Wreedl en Teder Tate Modern, Londen, UK

“Cruel and Tender: The Real in the Twentieth Century Photography” is de eerste tentoonstelling in de Tate die volledig gewijd is aan fotografie en een aantal realistische werken samenbrengt van meer dan 20 van de belangrijkste fotografen van de 20ste eeuw, waaronder Diane Arbus, Bernd en Hilla Becher, Philip-Lorca diCorcia, William Eggleston en Walker Evans, Andreas Gursky en Thomas Ruff.

Dit was een buitengewoon grote tentoonstelling, die zich uitstrekte over twee delen van de vierde verdieping van de Tate Modern. Bij het ontwerpen van de tentoonstelling stelden wij ons de bezoeker voor als een toerist die een vreemde stad bezoekt. Om de bezoekers een gevoel van oriëntatie te geven, maakten we de begrenzingen van het gebouw zichtbaar en hebben we één grote tentoonstellingszaal gemaakt in het midden van iedere vleugel van het gebouw, die aanzienlijk groter was dan de omringende tentoonstellingszalen.

In de centrale hal hebben we hier en daar zitplaatsen gemaakt en vitrines met originele exemplaren van boeken en catalogi over het werk van de tentoongestelde fotografen. We werkten met de grafisch ontwerpster Melanie Mues om de wanden te decoreren met een overvloed aan aanwijzingen, waaronder de namen van de exposerende kunstenaars werden vermeld. Met deze behandeling van de centrale hal lieten wij duidelijk zien wat de mogelijkheden van deze ruimte zijn als een aankomstplek, op een manier die nog niet eerder was vertoond.

Mobirise

Brits Paviljoen 11e Internationale Architectuurbiënnale, Venezia, Venetië, Italië

In 2008 maakte Tony fretton Architects deel uit van een selectie Britse architectuurpraktijken in de tentoonstelling ' Home/Away (Binnen/Buitenland): Vijf architecten bouwen woningen in het Verenigd Koninrkijk en Europa.' We toonden er unieke gebouwen met een sterke urbanistische relatie tot hun locatie, namelijk het Rode Huis (Red House, 2000) te Chelsea, Londen en Tietgens Aergelse,, een appartementsgebouw in het klassieke stadsdistrict Frederikstaden te Kopenhagen.

Het Rode Huis maakt deel uit van een eeuwenlange Europese traditie van woningen ontworpen voor gecultiveerde bouwheren. Deze strekking is sterk aanwezig in het Verenigd Koninkrijk in bouwwerken ontworpen door o.a. Adam, Lutyens en Connell Ward, Lucas en anderen. De werken zijn gekarakteriseerd door ideeën, stilistische innovatie en edelmoedige correlatie met de omgeving.

Mobirise

People Meet in Architecture - Piazzasalone, Venice, Itlay

Een grote kamer gevuld met klassieke zuilen, bekroond met een donkere leegte en omsloten door 6,5 meter hoge gemetselde muren suggereert de nachtelijke hemel. Hier hebben we een plek gecreëerd waarvan het karakter verschuift van het stedelijke naar het huiselijke. De plaats en de erin geplaatste objecten doen meteen denken aan een kleine monumentale piazza en een Salone grande, relaterend tot de Venetiaanse paleizen. Verschillende interpretaties van waar men is of wat de dingen zijn - of hoe men zou kunnen zijn (publiek, privaat) - zijn afhankelijk van iemands punt van aankomst. Vanaf de hoofdingang, botst men toevallig op een straatbeeld, versierd met verlichting. 1 Een auto, zijn interieur een lege lounge die wacht op gasten, 2 is geparkeerd voor een loggia of monumentale trap. 3 Gevat in de koplampen van de auto, staat een grote stapel in een tegenoverliggende hoek, een spookgebouw alsof je deze van een verre afstand bekijkt. 4 De plaats lijkt in eerste instantie heel erg op een piazza, maar de aanwezigheid van voorwerpen van inconsistente schaal leent het een dubbelzinnig karakter dat wordt versterkt als men er doorheen beweegt. Het spook wordt terug een rek met planken, en het piazza wordt kort het mom van een kapel, de loggia een baldakijn. Een verkleinende tekst is gevangen in een straal van licht, haar schaduw reflecteert licht hoog tegen de muren, die doet denken aan het spel van de lagune. Lange, lege brancards gestapeld bovenop elkaar in een andere hoek schetsen een opeenvolging van illusoire interieurs, een trompe l’oeil enfilade van niet-gerealiseerde beelden. 6 Een bleek object, wederom, als een stapel planken, staat naast hen: een verlaten meubel, een overwoekerd poppenhuis dat men kan vullen met dromen. 7 Een beeld van wuivende takken van bomen in de schemering glinstert op de muur als een venster tot een andere plaats, een wereld daarbuiten. De ruimte is nu een kamer, een privaat interieur. Een bureau badend in licht is een intiem toevluchtsoord gericht naar de muur. 8 Een secretaire, of gebouw, staat er bij. 9 Naast het bureau, een andere opening, een andere plaats en het beeld van een ander in de Sylvan gloed: de eigen reflectie.10 Men ziet een interieur verschijnen achter de eigen schaduw. Dan, men draait om, natuurlijk, naar buiten toe, voorbij de meubels, om de stad te zien, wachten. Men kijkt terug door de loggia naar alle objecten die men heeft gezien, en keert terug naar het plein, de stad, de lichten, de beweging, haar fantasie. De deuren van de auto zijn open.

Mobirise

Spellbound: Art and Film Hayward Gallery, Londen, UK

De tentoonstelling “Spellbound: Art and Film” was georganiseerd door de Hayward gallerij in samenwerking met het Brits Film Instituut. Tien kunstenaars en filmregisseurs uit Groot-Brittanië creëerden nieuw werk omtrent de relatie tussen kunst en film. De tentoonstelling was gecureerd door Ian Christie en Philip Dodd, op dat moment directeur van het Brits Film Instituut. De deelnemende kunstenaars waren Douglas Gordon; Fiona Banner; Eduardo Paolozzi; Damien Hirst; Tim Head; Derek Boshier; Bruce McLean; Steve McQueen; Paula Rego; Ridley Scott; Terry Gilliam; Boyd Webb; Peter Greenaway; Sam Taylor-Wood.

Ons tentoonstellingsontwerp voorzag in een serie van verlichte en donkere ruimtes met toegangen die zichten creëerden dewelke de bezoeker door de donkere ruimtes leiden. Eén van de voornaamste installaties, Douglas Gordon’s 24 Hour Psycho, werd geprojecteerd op een groot scherm aan de ingang van de tentoonstelling, spelend op het thema van stille dreiging.

Het script voor de film Alien door Ridley Scott, geannoteerd met commentaren en foto's van de regisseur, was gefilmd terwijl de pagina's werden omgedraaid en werd getoond op 4 monitors. De grote gallerij op de bovenverdieping werd volledig ingenomen door Peter Greenaway's werk.

Mobirise

Claes Oldenberg: Bloemlezing Hayward Gallery, Londen, UK

In onze overzichtstentoonstelling van het werk van de Amerikaanse popart-kunstenaar Claes Oldenburg organiseerden we de verschillende ruimten van de galerie zodat ze een weerspiegeling vormden van de context en invloeden uit iedere fase van de kunstenaar's loopbaan. In de eerste tentoonstellingsruimte werden de vroege grootschalige, zachte beeldhouwwerken uit de jaren ‘60 opgesteld in een bijzonder hoge ruimte die een metafoor vormde voor de buitenruimten van Manhattan's publieke ruimte, waar de kunstenaar in zijn vroege jaren inspiratie opdeed en materialen vond.

Naast de Hayward's helling hingen we Oldenburg's Store-serie op aan een wand in de vorm van een aaneenschakeling van kleinschalige winkelpanden. Achter deze wand bevond zich een ruimte die grotere werken bevatten, gemaakt tijdens diezelfde periode, inclusief de motelkamer-installatie.

Het kolossale werk 'Saw' werd gepositioneerd om bezoekers te leiden naar een eerste groep van ruimten die het Oldenburg's werk bevatten uit de midden periode. Zijn meest recente werk werd geplaatst in de grotere ruimten van de bovenliggende gallerijen, dewelke opzettelijk niet werden onderverdeeld in reflectie van het toegenomen crescendo van deze werken.

Mobirise

2001 TenToonsTelling, Royal Festival Hall, Londen, UK

In 1998 werden we aangesteld door de Royal Festival Hall voor een tentoonstellingsontwerp voor architecturale voorstellen voor de renovatie van de publieke ruimtes van de South Bank, de zuidelijke bank van de Thames in het Londense stadscentrum.

Ons ontwerp weergalmt de egalitaire modernistische kwaliteit van de foyer van de Festival Hall, waar de tentoonstelling zou plaatsvinden, door elk architecturaal voorstel zonder hierarchie t.o.v. elkaar te presenteren.

We kopieerden de meest herkenbare gebouwen van de South Bank in vereenvoudigde vorm als tentoonstellingszuilen en plaatsten deze in dezelfde relatie zoals de echte gebouwen. Het winnende ontwerp van Richard Rogers was het dichtst tot de realiteit geplaatst, met een plaatsje aan het raam met zicht op de South Bank zelf.